सखे साजणी, तू सवय झाली,
उगाच मनास भुलवू नको,
गेल्या गगनी या सावल्या जरी,
पावसास वेडावू नको..
तुझ्या सहवासी मंद वारे,
पारिजातही फुलला गडे,
स्मरते मजला बोल तुझे ते,
पायवाटही खुलली गडे!
सांज सभोती झुळूक हलकी,
तुझीच चाहूल लागली जशी,
स्वप्नांमध्येही तूच यावी,
सावली झालीस जशी!
मज दूर जाऊ नकोस गं आता,
सोसत नाही विरहाचे वारे,
सखे साजणी, तू सवय झाली,
राहशील ना तू माझ्याच द्वारे?
Comments
Post a Comment