तू पारिजात..भाग ३

तू पारिजात.. 

श्री कृष्णाच्या अंगणात उमलणारी,

रुक्मिणीच्या  संसारात हरवणारी,

सत्यभामेच्या अहंकारात जळणारी,

आणि तरीही, फक्त त्याच्यासाठीच फुलणारी...

मी?

मी कदाचित कृष्णाचा रथ असावा,

तुला उचलून न्यायला धावणारा,

की मीच ती बाग, जिथं तू उगवायचीस,

आणि मी फक्त वाट पाहायचो—

तू केव्हा पडशील आणि मी तुला उचलून धरिन…

तू सुगंधाचा श्वास,

आणि मी तो वारा,

तू अलगद मिटणारी पापडी,

आणि मी तुला हलवणारा स्पर्श...

पण अखेरचं सत्य काय माहितेय का?

तू जेव्हा पहाटे गळून पडतेस,

तेव्हा तुझा गंध तरी कुणासाठी उरत असतो?

मी उचलायच्या आतच,

तू मातीत मिसळून गेलेली असतेस…!