छावा तो सिंहाचा, तेजाने उजळला,
स्वराज्य राखाया, रणात उभा राहिला!
धर्माच्या जोतीने, सत्य तो जाणतो,
आयुष्य समर्पुनी, ध्येय ते साधतो!
छावा तो पराक्रमी, शत्रूही थरथरला,
रणभूमीच्या गजरी, काळही मागे पळला!
संगतीस मावळे, निश्चय अढळला,
सिंहगर्जना होती, गडगडाट उठला!
छावा तो ज्ञानी, मंत्रज्ञ, कुशाग्र बुद्धिमान,
शब्दात धार होती, शब्देही तेजस्वान!
ध्यानात विराट, त्यागी व्रतस्थ,
स्वराज्याचे दीप, अखंड ते प्रस्थ!
छावा तो संभाजी, इतिहास झळाळला,
रक्ताच्या साक्षीने, महाराष्ट्र सजला!
शौर्याचा पुतळा, अभिमान दुर्मीळ,
छत्रपतींचा वारसा, तेजाने निर्मळ!
छावा, तू अमर, रणधुमाळीत जीवंत,
तुझ्या पराक्रमाने, इतिहास स्वर्णमय दंत!
स्मृतीत तू आहेस, काळही निःशब्द,
मराठ्यांच्या मनी, तूच प्रकाशदीप!
Comments
Post a Comment